Me kishin than se jeta te meson te qendrosh e vramun a po i vdekur ner te
gjall,ajo te meson si nji mesus me shum pervoj qe i ka kaluar te gjitha dhe
asht mesuar me trathti,me kishin than se ndoshta nuk e di te dashuroj se pse
nuk jan te gjith njerzit nji soj dhe nuk egziston ne shpirtat e tyre kur nji
far ngrofsije,ne zemer kur nji far ndjenjash se pse ato jan te vrame ....me
kishin than,eh me kishin than ,te gjitha mi kishin than dhe u besova!Me kishin
than se minutat jan shum shum te shkurt,se ato numrohen me sekonda,me kishin
than se oret jan vetem nji numer i minutave,me kishin treguar se ditet nuk
jan te gjata se ato shpejt i perputh nata ne endra te bukra,me kishin mesua
se duke numru ditet plotsojm vitet tona ,me kishin than dhe te gjitha kto
i besova!Por nuk me kishin than ..oh nuk kishin as ato kur nji far idejt qe
tme mesojn per te ardhshmen,nuk me kishin tregua ,nuk me kishin mesua se ato
nuk kishin as nji paramendim se pa ty jeta isht shprazti,vitet me duken te
hupura ne nji tragjedi,oret jan te rana dhe plot monotoni dhe sekondat me
duken dekada kur une jam pa ty!
Dhe si tju them,si tju spjegoj,kuj ti them sot se asnje dhe asgje ma kuj nuk
doti besoj,si tju spjegoj se pa ty jeta nuk jetohet,pa shikimin tand vitei
nuk plotsohet aj diku ne numrin e 300 te diteve ndaljohet,ora pa buzqeshjen
tande kur nuk numrohet,nuk kalojn minutat pa ta ndigju zanin,sekonda bahet
dekad pa shikim tand te art!
Po tju them une ,tju them se ato boll kan fol dhe kan genju,se ato jan njerz
pa ndjenja ne zemer ,ato jetojn si stuhi te gjalla qe kurr nuk i dodji zjari
dashuris,ju qe nuk keni ngrofsi ne shpirt,jua dua tju them se ju as nuk e
dishi se sa dhimje ka ne zemer,sa flak asht ne shpirt,si pervelojn syt kur
nga to lotet rijedhin por si shiu i vjeshtes..tju them se ju jetoni kot,per
ju nuk asht kjo bot!
Hidheni mbi kokat e juaja nji rreze qe ngrof ma shum se te gjitha rrezet e
djellit,ndijeni nji ngrofsi ne zemer dhe filloni te zgjoheni nga gjumi i vechant,besoni
shpirtave te thyar,zemrave te perveljume,syve te vebruar ,besoni atyre qe
dashurojn se ato dhe Zoti i don dhe si gjykon!Besoni se ato jetojn vech per
lumturin e atyre qe i dashurojn,besoni qe ato egzistojn per te qendruar dashurija
tyre,besoni qe ato ditet i numrojn vech ne shikimet dhe perqafimet e dashuris
tyre,besoni qe ato endrojn per ato qe jan duke njehur oret e gjata pa zerin
e tyre!Dhe mos mendoni se ne jemi ato te chmendurit qe jetojm per dashuri,se
ne jemi pa kufi ,pa brenga pa ligje dhe kushtituta!Nuk na kalon jeta vech
duke shkruar vargje dhe shprehim mendimet tona,nuk bahet dita duke rrijeshtu
proza qe tju pelqejn juve,nuk na kalon moti duke vargu poezi dashurije..jo!Jo
se ne dim te veprojm me ndjenja,se ne dim te dashurojm me shpirt,ne nuk qesim
lote se jemi te verbuar,nuk pikojn lote pikllimi po pika gjakut nga syt e
ton duke pervelu fetyrat tona,jo..jo se dashurojm me zemer,me trup dhe gjith
egzistencen ton!
A te thaten edhe ty keshtu si mu lumtirija e jetes time?Ate treguan te njejten
se vitet numrohen me dit,a te thaten se ditet jan te shkurta ?A te thaten
shpirt se pa ty jeta nuk asht jet,pa ty djelli nuk asht djell,pa ty hana nuk
ndrichon,pa ty koha nuk kalon,a te thaten se pa dashurin tande une jam qendrim
i vdekur ner te gjall?!!
A te thaten se jeta na genjen a por te treguan se ajo na meson,a te thaten
se fatin e qendisim ne e ja se aj neve na rrotullon,a kan pas mundesi ta spjegojn
se pse ne syt e mi sot nuk shendrit nji shkelqim,se pse te endroj dhe duke
mu thaur buza te thras ne emer me mija heresh dhe te tham te dua,te dua kur
te kerkoj ne kangen e bilbilit,kur te mundon gjumi dhe nuk mendon ne mua,dhe
athere te dua.Te dua kur te them shpirt dhe zemer,kur dora jote tjetren perqafon
dhe mundohet mos ta lendojn,te dua kur zani yt i embel nga gjymi me chon duke
me thir syni im i bukur,te dua dhe ather kur nga kjo jet kam me qen e xhdukur!
A ti thaten te gjitha edhe ty si mu a po ti thach une se pse me ke mesuar
ti?!