Ende pikon loti!!!


Kaluan dite,kaluan muj dhe vitet po numrohen me rrall e une ste largoj nga zemra ,smun te qendroj para kujtimeve tona dhe diteteve qe i kaluam se bashku ,smun te vrapoj rrugeve ,nuk kam guzim te shikoj neper sokaqe ku e di me plot vetdije se ti nuk dotme dalish para,nuk kam fuqi te buzqeshem dhe gezohem jetes kty ne kyt qytet ku xhdo gja me perkujton dashurin ton,nuk mundi te jem i fort dhe te shikoj ato qe duhen dhe dashurohen kur ty te largoj fati nga jeta ime!Nuk me gezon pranvera se pse e di se me xhdo pranver serisht vjen dhe marsi....Oh si te ishte e mundur,si te kisha mundsi ,si te jet e pranushme dota largoshe dhe fshishe nga kalendari MARSIN ,dota ndalosha shiun qe pikon nga qelli mbi varrin tand,dote majsha ne krahnorin tim ashtu te qet dhe te pa vdekur dhe te shikoj me te njaten dashuri si ather kur ishim bashk!
Po une ,une jam vetem nji njeri i pa fat,nji viktim i jetes cilla me trathtoj dhe ne moshen ma te bukur ,ne ditet ma te lumtura me gjykoj!O Zot!Ti qe na bashkove prej ne hapat e pare te fmive,ti qe na afrove nga buzqeshjet e pare,puthejt e para,perqafimet e ngroft,ti qe me lejove ta pranoj ne zemren time si kur nje engjeull bukurije,si nji princesh dashurije,ti a me mallkove qe nga une ta ndash per gjithmon?!Njeriun qe e deshte ma shum se vet veten,njeriun qe per te dota dhuroje jeten,njeriun qe vetem nga ajo dhe ne syt e saj shifte lumturin,njeriun qe jetonte vetem se ajo ishte pran tij,ate qe zemren ja kishte fal dhe piken e fundit te gjakut ishte ne gjendje tja jep,njeriun qe ne ty kisha plot besim e gjykove,e mallkove!I mbushun plot vetmi ne kyt dhom duke shiku te vetmen gja qe me mbeti nga a jo,duke e puth fotografin e saj nga syt e mi erupton vullkani lotve .Ende me dridhet dora dhe zemra ne copa ndahet duke e perkujtu,ende me ther shpirti dhe trupin tim e rathon akulli ,ende pikon loti!Me vite kam menduar se dhimja dote kaloj,isha i bindur se deri te mbaj ne zemer ti egxiston dhe je pran meje,mendojsha se deriqe shpirti per ty vajton ti jeton dhe je e gjall,qendroja ne iluzjone,ne fantazija,ne endra qe nuk deshirojsha kurr te mbarojn aty kur pran meje ishe ti...athere ...pse sonte aqe po me mungon,pse vitet nuk e ndalen dhimjen,pse nuk mund ta besoj se ty te bmulon dheu i zi dhe pran meje kurr nuk dote jesh,pse ma more jeten mas vetes,pse me le te jetoj i vdekur ne mes te gjallve?!
E dashura ime!Ti qe nga kjo jet u ndave duke lulzua,ty qe ne qendrim dhe moshen ma te bukur te largoj Zoti nga ne,ti qe me mane ma te lumturin ne bot,ti qe me mesove te dashuroj,ty dhe vetem per ty edhe sonte goten plot pikllim dhe lot me nje got te shprazt e cinglloj!Po nuk e di deri kur mundem keshtu para botes,deri kur te eci rrugeve ku nuk te shof,edhe sa vite e dekada ne te ecunin dhe shikimin e tjerave te kerkoj,deri kur un i vdekur ne mes te gjallve te jetoj,deri kur,deri kur vetem loti te me shoqeroj!
Ku te shkoj,kah te mshefem nga kto stuhi te jetes,cilles udh te vrapoj ,nga kush kuptim dhe perkrahje te kerkoj kur sme meti asgja mas teje?Pse me le te vetem,pse me le te vramun,pse me le te vdekur ne nji bot tjeter kur ti si ni yll u fike dhe diku ne qell humbe per mas te par kurr ma ne jet?Si te vazhdoj un,si te dashuroj,si te qendroj?Kah te nisem,kah asht rruga e lumtiris,kah kerkojn sherrim ato qe ne shpirt jan te lenduar,me trego o Zot i madh pse kshtu mua me ke mallkuar!?
Dhe sonte ende ne ander te pres,aty ku ti me ban te lumtur,aty prej ka nuk deshiroj qe te zgjohem,aty dhe vetem aty je e imja dhe nuk dua qe tme ikesh kurr!Eja ,eja me eren e prillit,eja lulja ime te ujosi me lotet e mi,te rris me dhimjen time,te ruaj ne duart e mija,eja se aty te pres si gjithmon!
Me respekt dhe shum nderim kto vargje ja kushtoj nje dashuris te pa fatshem ,dashuris te fatkeqsisht te ndaluar ,dashuris te nderpreme ne ditet ma te bukra rinore.......................Shokut tim nga Pr!

SYNI