A do te pytesh ndonje here kur bije shi a' loton qelli a po engjujt qajn?
A do te shikosh ndonje here yjet dhe mendosh a jan ato meteore qe digjen a
po flaka e zemres time?
A do te pytesh duke shetit kaltersin e detit me sy ,a do te mendosh ndanjeher
ndoshta se ajo asht malli ne shpirtin tim?
Jo te lutem mos u pyt dhe mos mendo,mos kalo kohen duke kerkuar pergjigjet
cilat akoma nuk i gjetme.
Jo mos urej shiun se aj shi nuk asht!Ato jan lotet qe ne tok pikojn nga syt
e engjujve te dashuris,si kur se vetem ato me kuptojn,si kur se ato per mu
lotojn,si kur se edhe ato te dashurojn.
Duan te jen pran dhe vetem me ty ,duan te jen duke i prekur dora jote por
nuk guxojn ta pranojn qe ato jan vetem iluzjone prandaj lotojn!
Mos shiko yjet dhe mos i numro se ato nuk numrohen,ato jan zjari dhe flaka
e
zemres time.Digjen... digjen dhe shendrisin diku nalt duke percjellur te
vetmuart,qendrojn ne shkelzimin e tyre duke dhuruar lumturi te
dashuruarve.Mos i numro te lutem se pse nga xhdo shikim i yti zjari dhe
flaka kulminon.
Dhe kur te jesh mbi kaltersin e detit,shiko,shiko dhe e shef se ajo asht
malli ne shpirtit tim.Shiko dhe ke me pa se ajo asht qendresa e nji shpirtit
qe jeton per dashurin dhe lumturin tende...shiko se aty dote shifsh se vetem
lumturija jote asht knaqesija e ati shpirt!
Diku ne ato thelcinat e ati uj doti hidhsh dhe letrat dhe fjalet e mija,diku
thel ku ma askush zdo ti gjeje,diku ku askush mbas teje zdoti lexoje dhe nigjoje!
Athere me kujto,me kujto kur qelli pikon lot,me kujto kur meteoret digjen!Me
kujto kur valet e detit perputhen per mure te kalas,me kujto kur ta shikosh
kaltersin e ujit paster,me kujto,,,me kujto dhe vetem nje buz qeshje ma dhuro!