Diku larg ti gjindesh tani,diku larg te zbardhin ditet dhe errin naten,diku
larg qendron ne mesin e njerzive qe te njohin dhe adhurojn.
Mu largove si nje flutur qe flutoronte e gezuar,e perrmalluar per prindit
e tuj dhe familjne tande,shkove pa e dit se ne vetmi e le nje zemer te dashuruar.
Vera ishte shum e shkurt kesaj vjete,shum e pa paramndume erdhi dhe lindi
nje dashuri,vera te pruni po shum shpejt te lagoji vjeshta,e une nuk ishe
ne gjendje ti spjegoj kto dhimje te heshta.
Te takova heren e pare dhe mu duke si nje dallendysh e lumtur,ne syt e tuaj
pach dy yje te bukur,floket tuaja ishin te arta dhe shekqenshin si florini
ne djell,o Zot mendova,a isht e mundur qe para
syve mi e shof nje engjull bukurije,nje han qe naten e bante dit,nje djell
qe shkrinte boren?
duke te percjellur hupe diku ne terrin e asaj nate,shkove e une meta te mendoj
se ku te shof prap,si te takoj,si te afrohem?
Rruget me sollen perseri pran teje,e pa besuar se ti ishe ajo qe nuk mundem
te dahem nga ti,te percillshe ka shkojshe ti dhe deshiroshe ta vjedhi vetem
nje shikim nga syt e tuaj
E paramendosje me ndigju zanin tand,me pa buzqeshjen tande,me u myt ne shikimin
e bukur .
Rastsisht u njoftuam dhe krejuam nji shoqeri,ne mendjen tande shoqeri,ne zemren
time dashuri!
Dite kalojshin dhe une isha i shqetsuar ne zemer,ne shpirt kisha nje dhimje
te embel se fillova te dashuroj.U takofshim ka nje her ne kto nate te ngrofta
verore,pa kurr fare qelimit,
pa kurr far kuptimit.I ulun ne tavolin me shoqnin time deshirosha qe vetem
nje her tme shikojsh dhe buzqeshesh,me shikimin tand e nezeshe zjarrin,
me buzqeshjen tande e shkrivshe akullin.Ti ende ne boten tande ,duke menduar
si ta kalosh veren sa ma bukur dhe te kesh perkujtime te bukra nga kjo ver,
pa asnji mendim se ne zemren time ke lan nji varr, me the nji nat se ti dote
shkojsh.
Si te tregoj se nuk dua tme largohesh,si ta spjegoj se ne zemren time len
nji shprastesi te madhe,si te shprehi nje dashuri qe e disheroj me shum mall?The
ditet
e kthimit tand u afruan ma shpejt se une e paramendova,a thu shkoj kja ver
ma shpejt se zakonisht a po vjeshta ma heret ardhi,a thu ti dote fluturosh
diku larg e une me mbet i vetmuar?
Gjumi nuk vinte ne syt e mi,rrisha duke menduar si ta shprehi kyt dashuri,a
thu ti dotme kuptojsh,ndoshta as me ta shpreh zdot me lejojsh?
Pikat e shiut ne dritaren time me perkujtuan se e urrej shiun qe bije se ishte
dita tme dante nga nje dashuri po sa e filluar ende e pa realizuar.
Nata mu ba shum e gjat,te kerkojsha ne xhdo pik shiut,ne xhdo za e ne xhdo
keng,deshirojsha te kam pran dhe mos te largohesh nga une!
Ashtu i lodhur syt mu mbyllshin nga dhimja e shpirtit ,as ne ender nuk isha
por deshirojsha te endroj,as zgjut nuk isha por mundojsha pran meje te paramendoj.
Ne ato ore ti pran shtepis time kishe kalua dhe ishe kujtuar se i lodhur nga
mendimet kishte ra ne gjum koka ime.Nje mesaxhe ma kishe derguar dhe lamtumir
shok ne te me thojshe,beso se nuk dua te shkoj,te gjithve dot ju perkujtoj!
me rrezet e para te djellit ti u largove,shkove ne nji bot tjeter,nji bot
pa dashuri dhe knaqesi,nje bot ku une nuk jam.
Si te isha shpend e tek ti te fluturoj,si te isha peshk dhe tek ti te notoj,si
te isha ...eh si te isha!
E ti tash kur je largua ,tesh dhe dashurin time per ty e ke kuptua,te lutem
e dashur mos me ndalo,
te lutem nga zemra mos me largo,te lutem shpirt me kujto!
Nga nje zemer e dashuruar cilit i uroj suksese dhe plot dashuri ne jet!