Po pse pikon loti kur ska kush ta fshin
pse po buzqesh buza kur e shkret ka met,
po pse gjemon shpirti kur ti nuk e ndin
pse po dridhen duret kur kan mbetur vet!
Duke e dit ku je dhimjet smi largon
te percilli rruges hijen ta shiqoj,
duke te paramendu shikimin as djelli s'mjafton
ti terin kto lote qe ende pikojn!
Dhe pse me trathtoj jeta ,chka i bera vet
pse me lendoj fati ,borxhet e kuj i paguj,
pse te jem ajo qe vuan e mbet e shkret
po,pse ,pse mos te jem pran teje kur per ty po vuj!
Pse te jetoj une,pse te gezoj sotin
pse ti buzqeshi nesermes kur ala nuk zbardh,
pse duret e tuja ma nuk ma shin lotin
pse te qendroj e vrame per chka ta lus Zotin!?
Dhe sa her pytem,kend une te dves
se pse ne kyt jet asgja nuk asht e vertet,
dhe pse me mija heresh vet ti me ke than
mos me pyt ma se pergjigjen nuk di meta dhan!
Tash ska met ma gja vech nje varr pa sherim
tash nuk ka met tjeter vech vet te pergjigjem,
ne kto gjitha pse ,ne kto pytje plot,ne fjalet te pa thanuna,
ne kto dhimbje te shkreta dhe ne kyt shqetsim
e vetmja pergjigje ishte "TE DUA SHPIRTI IM"