 | |
RRESPEKT
dhe MIRËNJOHJE
Në rrugën e zhvillimit historik mijravjeçar,
populli shqiptar krijoj, pasuroj vazhdimsisht tradita e doke
dhe përkushtim i ruajti dhe i mbrojti ato nga ndikimi
i pushtuesve të një pas njëshem. Brezat ja
përcollën njeri tjetrit traditat doket më të
mira. Në këtë punim jam përpjekur të
përcjell tek lexuesit ato porosi të vyera që
na lanë të parët si dëshmi të vlerave
tona familjare e kombëtare të traditës shekullore
që fisnikrojnë e burrënojnë e trimërojnë
ne dhe brezat që do të vijnë pas nesh, për
të realizuar endërren dhe deshirën e tyre dhe
tonë, çlirimin dhe bashkimin e popullit tonë.
Prandaj duke pasur pra sysh të kaluerën, të
gjthë ne duhet të jemi të vetëdijshëm
se nuk ka, s'ka pasë, as as qe do të ketë shqiptare
të Serbisë, Maqedonisë, Greqisë e Malit
Zi. Jo shqiptaret janë të Shqipëris. Shqiperia
nuk është as e vogel as e madhe, është
vetem një. ***** Shqiperia Etnike me kufijt e saj Historik.
Pra Serbia, Maqedonia Greqia e Mali i Zi janë pushtues
të tokave shqiptare dhe, pikërisht, për këtë
të gjithë shqiptarët e bashkuar duhet të
luftojnë me te gjitha mjetet demokratike të prenueshme
dhe të lejushme nga të gjitha instancat vendimore
ndërkombëtare, brenda kuadrit të së drejtës
për vetvendosje, për çlirimin e pjesëve
të truallit Shqiptar të paçliruara dhe të
bashkuar ti thonë Europës "ja ku jemi edhe
ne avropjan".
- .. Qysh në moshën të re, kam pasë dëshirë
të rrij me të moshuarit. Me pëlqenin shumë
ata njerëz té urtë, të mençur
dhe atdhetarë, që e respektonin aq shumë njeritjetrin.
Ka qenë privelegj i veçantë ti dëgjoje
ata burra kur bisedonin, kur tregonin ngjarje nga e kaluara,
kur flisnin për trimëritë e të parëve,
për burréninë dhe urtësin e tyre, për
besë dhe mikëpritjen, kur bënin shaka, humor
me një mirékuptim e tolerancë të mrekullueshme.
Kur flisnin për ngjarje që evokonin këngët
e epikës legjendare, të krijohej përshtypja
se ata njerëz té mirë me të vërtetë
i kanë përjetuar ato që tregonin. Prandaj tregimet
e tyre ishin bindëse. Ishin të tillë sepse
u rritën dhe u edukuan në familjet e mëdha
etdhetare që kanë qenë, janë e do të
jenë boshti, Ajka dhe palca e Kombit. Eshtë detyrë
e pinjollëve të këtyre familjeve që të
rikthehen aty ku ishin, të zenë vendin e tyre me
ndershëmri, duke luftuar kundër të zezave që
mbolli në truallin shqiptar komunizmi, sidomos ai enverian.
atdhetarët e përkushtuar duhet të bëhen
udhëheqës té kombit dhe ta çojnë
atë drejt çlirimit, bashkimit, dhe pajtimit.
Të rijt e asaj treve i donin dhe rrespektonin té
moshuarit. Traditat dhe doket e mira që u mësuan
ata, i ruajtën, pasuruan më shumë duke edukuar
tek brezat pasarëdhes dashurinë për atdheun
dhe popullin. Mbresa të pashlyshme lanë tek unë
karakteristikat e atyre njerëzve të mirë, sidomos
mirëkuptimi dhe toleranca që kishin ata burra me
shpirtin të madh, të pasur e të pastër
si uji i burimeve të atyre maleve që me bukurinë
e tyre mahnitse bënë dashamiré të gjithë
ata që i panë qoftë edhe një herë,
ata burra atdhetarë që mbi çdo gjë kishin
dashurinë për vatanin, rrespektin dhe burrërinë,
fjalën e dhënë, mikun e mikëpritjen. Ata
burra kanë qenë shembull i përkryer i ndershmerisë
dhe besnikërisë, i dashurisë dhe rrespektit
për familjen e kombin, gjithmonë të bashkuar
dhe të gatéshëm të japin edhe gjënë
më të çmuar, jetën e tyre për mbrojtjen
e çdo gjëje që u kishin lënë të
parët në trojet e veta. Një gjë té
tillë burrat e atyre trevave e kanë dëshmuar
shumë herë gjatë historisë, por sidomos
më 1878 deri 1881 më 1912 dhe 1913 më 1918
deri me1924, pastaj më 1941 e deri me 1945. Pikërisht
për këto arsye ata meritojnë mirénjohjen
dhe rrespektin tonë, e meritojnë nJé gjë
të tillë për të gjitha ato rrethana të
ndërlikuara për të mirén e truallit
shqiptar, për çlirimin dhe bashkimin e popullit.
Dhe ata burra të urtë, atdhetarë, nuk kanë
qenë një dhe dy. Ata që nuk kursyen as jetën
e tyre në luftë për çlirimin dhe bashkimin
e trojeve Etnike Shqipatre në nji shtet të vetëm
kanë qenë të shumté. Prandaj me këtë
rast nuk mund të lemë ketu pa pérmendur disa
nga dëshmoret më të spikatur té atyre
trojeve. Ata që ranë gjatë viteve 1941 - 1948.
Ndër ta po përmendim: -
* * - Rexhep Bajraktarin, Shemso Feri,
Imer Muja, Imer Maliqi, Pulec Hima, Xhemë Bajraktari,
Niman Uka, Hasan Isufi, Bek Hyseni, Adem Reku, Bajram Mani,
Selman Faku, Zeqir Sadria, Man Zeka, Mustafë Haxhia,
Isuf Kamberi, Man Halili, Ali.C.Haxhaj, Shpen Haku, Azem.S.Mulaj,
Sadi.B.Balidemaj, Dedë.Gj.Dedvukaj, Shaban.I.Rugova,
e shumë trima té tjerë të këtyre
anëve që u përjetsuan me veprén e tyre
sublime në altarin e lirisë, u bënë pjesë
e pérjetëshme e vetëdijes kombëtare.
Gjithashtu. me këtë rast, dua të kujtoj
me mirënjohje ata njerëz të mirë me té
cilët kam biseduar qysh në moshë të re
dhe që brenda mundësive té tyre më kanë
ndihmuar pa u kursyer me qëllim që të dhënat
mbi Vuthajt dhe Vuthjanët té janë sa më
té plota. Prandaj kujtoj me rrespekt.
-- * * Adem E.Selimaj, Ali B.Ulaj, Bajram
E.Ahmetaj, Bajram R.Vuçetaj Bali S.Hasani, BubE B.Ulaj,
Çun M.Gjonbalaj, Duq A.Ahmetaj, Hamzë B.Ahmetaj,
Hamzë T.Bruçaj, Hasan I.Kukaj, Jakup S.Gjonbalaj,
Memë I.Gjonbalaj, Nue Kolshyti, Sadik B.Vuçetaj,
Sadik H.Qosaj, Sadri K.Bruçaj, Smajl M.Prelvukaj Shpen
Q.Gjonbalaj, Ujkan S.Murataj, Ukshin B.Isufaj etj.
Po ashtu me rrespekt dhe mirénjohje falenderoj
për ndihmën që më kanë dhënë
Imer M.Isufaj, Bajram S.Gjon, Adem D.Çelaj, Smajl M.Gjonbalaj,
Syle Z.Çelaj, Osman R.Ahmetaj, Sadik R.Rugova, Rexhep
M.Dedushaj, Muho A.Kukaj e shumë té tjerë.
Por, me këtë rast duhet të kujtohen me
rrespekt të veçantë dhe mirënjohje të
thellë rapsodet Vuthjanë virtuoz Selman
Sh.Gjonbala, Rexhep G.Ahmetaj, Tahir T.Vuçetaj, Sadik
R.Ahmetaj, Hamzë T.Bruçaj, Brahim Ç.Dedushaj,
vëllazrit Bali e Hysen Syla, të cilët
në té gjitha rastet e tubimeve gazmore evokonin
epikën legjendare e historike, sejcilen varg té
Lahutës së Malësisë si dhe shumë
këngë të tjera kushtuar trimave, ngjarjeve
të mëdha, jetës, dashurisë. Ata, me anë
të këngës evokonin krenarinë kombëtare,
trimërinë, guximin,dashurinë për trojet
e popullin, gadishmerinë për té flijuar edhe
jeten në altarin e lirisë. Prandaj themi se ata,
së bashku me kuvendarët e mençur, kanë
qenë edukatorë, përcjellës dinjitoz té
traditave dhe dokeve nga njeri brez tek tjetri.
Kam konsulltuar: -*
* - 1 Elmaz B.Plava *** Plava edhe
Gucia në Levizjen Kombetare Shqiptare,
* - 2 Rexhep M.Dedushaj *** Krahina e Plave-Gucisë nëpër
shekuj,
* - 3 Hasan I.Gjonbalaj; Kelmendi Gjenaelogjia e familjes
Nikçi;
* - 4 Mr. Ali M.Ahmeti; Vajtimet dhe Gjamët shqiptare
të Plavës edhe Gucisë.
U jam shumë mirënjohës dhe uroj që të
ketë sa më shumë dashamirë te vendlindjes.
Falenderoj veçanarisht Silvana F.Alliu për punën
cilësore në realizimin e paraqitjes së gjeneologjisë
të lisit vuthjan.
Meriton falenderime të posaçme Drita A.Ahmeti
për punën e mirë të palodhshme që
bëri në daktilografimin e lëndës dhe paraqitjen
drejtshkrimore.
Duke përfunduar shpreh mendimin se përvoja historike
shumëshekullore na mëson se dashuria për vendlindjen
dhe kombin është e pazëvendsushme, prandaj
nuk duhen braktisur dhe lënë shkret; se liria është
gjëja më e çmuar prandaj nuk duhet duruar
robërija; se një popull i paçliruar, i përçarë
dhe i copëtuar në shumë shtet, nuk mund të
përparojë dhe të emancipohet, prandaj duhet
ta dëgjojnë zërin kushtimor të Té
parëve, të vëllazërohet me besa - besë,
të pajtohen vëlla me vëlla dhe të bashkuar
të ndértojnë Shqipërinë Etnike
të lirë dhe demokratike.
Tiranë, janar 1996
S Buti Ahmetaj
|
| |
